پژوهشکده‌های دستگاه‌های اجرایی باید تعطیل شوند!

برنامه فرامتن با موضوعات فرهنگی و اجتماعی روز دوشنبه از شبکه افق پخش شد.

در بخش خبرهای خوب و امیدبخش به خبرهای خوب 24 ساعت گذشته در میهن اسلامی ایران پرداخته شد که از جمله آن‌ها می‌توان به این خبرها اشاره کرد: اشتغال زایی 582 نفر در معادن مس خراسان جنوبی، بهره‌برداری از سه پروژه عظیم برق‌رسانی در کردستان، سرمایه‌گذاری 42 میلیاردی دولت برای ایجاد زیرساخت ارتباطی در 13 روستای هرمزگان، هزار ایستگاه شارژ خودروی برقی تا پایان سال احداث می‌شود.

در بخش میز فرهنگ و هنر نیز شعر مقاومت به موضوع پرداخته شد و مرتضی حیدری‌ آل‌کثیر، شاعر مقاومت به عنوان مهمان این بخش از برنامه بود.

وی گفت: شعر یکی از بال های مهم رسانه در مقاومت مردم فلسطین حضور دارد بویژه در میان ملت عرب، خیلی ملت شعر هستند و شعر همیشه برای مردم برانگیزاننده بوده است. شعر مقاومت همواره بیدارگر بوده از فدوی طوقان گرفته تا شاعران معاصر. برای شاعران که در متن و عمق ماجرا هستند شعر گفتن موضوع عمیق تری است و شاعر احساس و موضوعات خودش را از دل جنگ می گیرد و کم کم تبدیل به هنر می شود.

این شاعر مقاومت گفت: یکی از مشکلاتی که در ایران داریم ملزوماتی که شاعران استفاده میکنند مصرف داخلی دارند ولی اینکه جهان شمول باشد،ممکن است در بین آثار، آثاری باشند ولی صدایی که به جهان می رسد نیاز به بازبینی دارد. اوج شعر مقاومت و آیینی وقتیست که تبدیل به کتیبه شود می تواند معناهای مثبت را در جان مخاطب عمیق بکند و اینجاست که رسانه بودن شعر موضوعیت پیدا میکند. شاعر باید بتواند از جوهره فرهنگی قوم و هنر خودش استفاده بکند تا به جهانی شدن تبدیل شود.

بخش بعدی برنامه به موضوع آیین‌نامه ارتقای اعضای هیات علمی اختصاص داشت و سعیدرضا عاملی، استاد گروه ارتباطات دانشگاه تهران و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان مهمان برنامه در این باره گفت و گو کرد.

وی گفت: آیین‌نامه ارتقا چهار بخش دارد، یک بخش مربوط به حوزه آموزش، بخش دوم مربوط به حوزه پژوهش، بخش سوم مربوط به حوزه فرهنگی و تربیتی و بخش چهارم هم مربوط به حوزه نوآوری و فناوری است. آیین‌نامه اساسا یک ریل گذاری برای مسیر علم کشور است چون به نوعی عضو هیات علمی را در مسیری قرار میدهد که بتواند در ارزیابی ها، پیشرفت خودش را نشان بدهد.

عاملی افزود: دو درصد پایان نامه‌های رساله دوره دکتری، تقاضا محور هستند، این مقدار در مقابل ظرفیت 126 هزار دانشجوی دکتری که داریم، خیلی کم است. این دانشجو خودش یک ظرفیت علمی پژوهشی است ولی در فرآیند خلاقیت و نوآوری و حل مساله حرکت نمی‌کند و رساله‌ای می‌نویسد که بنا نیست مساله‌ای را حل کند. ما زمانی می‌توانیم ادعا کنیم که دانشگاه در مسیر حل مساله گام برمی‌دارد که رابطه دانشگاه و صنعت (کاربردی کردن علم) در رساله‌های دکتری نمود داشته باشد. حوزه‌هایی که سراغ دانشگاه رفتند، کیفیتشان بالا رفته است و در پیوند با دانشگاه مسیرشان را رفتند و تحقیق و توسعه هایشان در محیط دانشاهی صورت گرفته هم دانشگاه و هم صنعت را قوی کرده است.

وی خاطرنشان کرد: بخش عمده‌ای از بودجه تحقیق و توسعه در  مراکز پژوهشکده های دستگاه‌های اجرایی کشور وارد می شود. یکی اقدامات دیگری که در کنار تعطیل کردن مراکز آموزشی دستگاه های اجرایی کشور باید انجام شود، تعطیل کردن پژوهشکده‌های آن‌هاست. تا این مراکز به محیط دانشگاه بیایند و رشد کنند. براساس پژوهشی که مجلس انجام داده است، رتبه کشور از 81 جهان به رتبه 121 در خصوص ارتباط دانشگاه با صنعت، تنزل پیدا کرده است. اگر بخواهیم ادعا کنیم که علم کشور قدرتمند شده است باید این رتبه به 15-20 رتبه اول برسد.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: رشد حوزه‌هایی چون علوم انسانی و اجتماعی نیاز به اعتماد متقابل دارد تا صورت بگیرد. حوزه صنعت، کشاورزی، پزشکی و سلامت این اعتماد متقابل پررنگ تر است ولی در علوم انسانی و اجتماعی اتفاق نیافتاده است. اگر بخواهد تحولی در حوزه علوم انسانی رخ بدهد، ما نیاز به یک علوم انسانی بومی داریم که بتواند مساله اجتماعی ایران را حل کند، نظم، مسئولیت اجتماعی و سرمایه اجتماعی ایران را تقویت بکند. باید این رابطه بین بخش بازار و علوم انسانی و اجتماعی شکل بگیرد.

استاد گروه علوم ارتباطات دانشگاه تهران گفت: یکی از دلایل کاهش رشد علم در ایران این است که  مقالات که پایه آزمایشگاهی، به آزمایشگاه نیاز دارند، ما در دانشگاه تهران 600 آزمایشگاه داریم که نیاز به مواد دارند و مواد هزینه‌های بسیار سنگینی دارد، بنابراین پژوهشگران و دانشگاه‌ها با مشکل مالی مواجه هستند. باید نظام بودجه ریزی کشور بتواند دائما بودجه‌های پژوهشی کشور را تقویت کند. بنا بوده که تا پایان برنامه ششم به سهم 4 درصد تولید ناخالی ملی برسیم ولی به نیم درصد رسیدیم و عقب هستیم. این نشان میدهد که اعتبارات لازم برای دستگاه‌ها فناوری‌ها و امکانات نمیگذارند. این مساله حتی در زمینه پژوهش‌های اجتماعی جاری و ساری است، حدود ده سال است که مطالعات اجتماعی روی ارزش‌های فرهنگی جامعه انجام نمی‌شود. ما در حال حاضر از وضعیت ارزش‌های فرهنگی جامعه شناخت نداریم و یک باره با شوک‌های اجتماعی مواجه می‌شویم بدلیل اینکه مطالعات لازم در این حوزه‌ها صورت نمی‌گیرد!