مساله حمایت از فلسطین، بحث شرافت است

برنامه به افق فلسطین، روز یکشنبه از شبکه افق پخش شد و به آخرین اخبار از غزه و اتفاقات اخیر پرداخته شد.

در گفت‌وگوی نخست جواد قارایی، ایرانگرد و فعال گردشگری مهمان برنامه بود.

وی گفت: تمام انسان‌ها نباید در مقابل این کشتار ظالمانه سکوت کنند. ما با سکوتمان باعث می‌شویم این سیاهی بزرگ و ‌بزرگتر شود و سفیدی‌های دنیا پوشیده شود. مساله فلسطین و غزه، جاییست که ما باید جای خودمان را مشخص کنیم، ببینیم آتش درونمان هنوز زنده و روشن است یا نه، اونجا جایست که ما باید ببینیم ما انسانیم و شرافت و وجدان برای ما اهمیت دارد یا اینکه فقط دنبال مادیات زندگی پوچ هستیم؟! وجود انسان‌هایی که این ظلم‌ها را می بینند و برایشان اهمیت ندارد، از مقام حیوان هم تنزل پیدا می‌کنند.

قارایی افزود: یک فلسطینی باید برای سرزمینش بجنگد اگر نجنگد یک انسان بی‌وطن است، حقش است که بجنگد برای مادر و پدر و خانواده‌اش و فرهنگش می‌جنگد اینجا را به زور غصب نمی‌کند. این وطن مال اوست، این جاییست که آدم باید ببیند کجا باید بایستد با فلسطینیان یا صهیونیست‌ها.

در گفت‌و‌گوی دیگر این برنامه، علی سرزعیم کارشناس مسائل سیاسی درباره جنگ غزه و رژیم صهیونیستی توضیحاتی ارائه کرد.

وی گفت: اینکه رژیم صهیونیستی اعلام می‌کند، جنگ طولانی مدتی در پیش داریم در واقع یک شمشیر دو لبه است از یک طرف وعده پیروزی نمیدهی که اگر انتظار پیروزی محقق نشد، شکست نخوری این مساله در وجهه سیاسی است اما در بعد اقتصادی برای رژیم صهیونیستی پیامد مخرب دارد. چون شما انتطارات را شکل میدهی که بحران اقتصادی ماندگار است، یعنی اینکه تا یک سال نباید سروسامانی در اقتصاد رژیم صهیونیستی ببینی.

وی افزود: این مساله بر کسانی که به فکر سرمایه‌گداری چه داخلی چه خارجی، خصوصا آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها اثر معکوس دارد. به ضرر خود رژیم صهیونیستی است. عمده مبادلات اقتصادی با این رژیم اروپایی‌است و بیشتر سرمایه‌گذاری خارجی که در مناطق اشغالی رژیم صهیونیستی انجام می‌شود، دو سومش از سمت آمریکاییهاست.

سرزعیم گفت: متغیرهای بنیادی‌تر وجود دارد که اثر بلند مدت روی اقتصاد رژیم صهیونیستی دارد، اولین متغیر سرمایه‌گذاری خارجی است که فعلا تا یک سال منتفی است، متغیر دیگر گردشگری است و هیچ امیدی به احیای آن نیست، سومین متغیر خروج نیروهای ماهر و خصوصا دو تابعیتی‌ها که اکثرا نیروی کار ماهر هستند. مساله دیگر، جا به جایی ساکنان شهرک‌های صهیونیستی چون مناطقی که در تیررس موشک‌های حمتس و حزب الله هستند. این افارد کسب و کار و خانه ها را رها کرده‌اند و به سمت مناطق دورتر و هتل‌ها ساکن شده‌اند.

بشیر بی‌آزار، فعال فرهنگی از پاریس با برنامه به افق فلسطین گفت‌وگو کرد.

وی گفت: اتفاقی که در دور جدید تظاهرات فرانسه افتاده است دو تمایز دارد، تنوع قشری که در این تظاهرات شرکت می‌کنند، خیلی وسیع شده است و احساس نمیکنی یک گروه خاصی از مهاجرین یا اقلیتی این فعالیت را انجام داده‌اند. کاملا ملی است و این را از شعارها می شود فهمید، شعارها به زبان محلی و فرانسوی داده می شود. دومین تمایز این است که پرچم کشورهای حامی فلسطین در تظاهرات حضور پررنگ دارند.  اینبار پرچم ایران به صورت پررنگ تر حاضر است و یک پیام دارد، در این خیابان‌ها که تظاهرات انجام شده بود سال گذشته، علیه ایران و با پرچم‌های گروه تجزیه‌طلب و غیرهم برخی علیه ایران تظاهرات راه انداخته بودند. امسال پرچم ایران با افتخار در خیابان‌‌های پاریس گردانده می‌شود.

این فعال فرهنگی خاطرنشان کرد: نکته خیلی مهم این است که فرانسه بعد از انقلاب اول سه شعار اصلی دارد و آن آزادی و برابری و برادری است. تظاهرات برای مردم مهم است و یکی از نمودهای آزادیشان است. محدودیت‌هایی که این بار دولت فلسطین علیه حمایت از فلسطین انجام داده است، ملت‌های اروپایی و فرانسه را تحریک کرده و بخاطر این است که حضور مردم فرانسه در تظاهرات حمایت از فلسطین خیلی بیشتر شده است .

در بخش پایانی برنامه به افق فلسطین، الهام امیرزاده، مشاور وزیر امور خارجه گفت‌گو کرد.

وی گفت: واژه دفاع مشروع در منشور سازمان ملل متحد در ماده ۵۱ ذکر شده است زمانیکه حمله‌ای به یک کشوری صورت بگیرد، کشوری که مستقل باشد و مشروع باشد، حق دفاع مشروع برای کشوری که مورد تجاوز واقع شده، فعال می‌شود. اما پدیده دیگری که در حقوق بین الملل وجود دارد، بحث اشغال است که رزمندگان آزادی‌بخش و مردم تحت اشغال، حق دارند علیه نژادپرستان که کشور را اشغال کرده‌اند یا استعمار ، مبارزه کنند و مبارزات این افراد قانونی و مشروع است و کشورهای مختلف باید به این رزمندگان کمک کنند. اما در این جنگ ما کاملا خلاف این مساله را شاهد هستیم، نه کسی کمکی کرده است و نه قطعنامه جدی صورت گرفته است.

مشاور وزیر امور خارجه خاطرنشان کرد: سال ۱۹۷۵ مجمع عمومی سازمان ملل، قطعنامه‌ی ۳۳۷۹ را تصویب میکند، و در آن اعلام میکند صهیونیسم نوعی نژادپرستی است نژادپرستی و تبعیض نژادی اخلاقا و عرفا و عقلا خطرناک و غیراخلاقی است. ولی در یک اقدام غیرقابل باوری چندسال بعد سال ۱۹۹۱، مجمع عمومی با فشار صهیونیست‌ها این قطعنامه را پس می‌گیرد. ولی این در تاریخ سازمان ملل به ثبت رسیده است.