برنامه نقش جهان با موضوعات سیاسی و اجتماعی روز یکشنبه از شبکه افق پخش شد.
در بخش میز منطقه به موضوع حملات عربستان سعودی به یمن با حضور سید رضی عمادی، کارشناس مسائل غرب آسیا به عنوان مهمان برنامه پرداخته شد.
وی در خصوص پیشینهای از حملات عربستان به یمن گفت: در سال 2011 با شروع تحولات در یمن همسو با تحولات مصر، لیبی و... از همان ابتدا سعودیهای تلاش میکردند که این اتفاق در یمن رخ ندهد. این اتفاق در یمن بسیار گستردهتر از سایر کشورها بود و تمام تلاش عربستان این بود که نگذارد دولت موجود سرنگون شود.
وی افزود: وقتی عربستان دید که نمیتواند در مقابل اراده مردم یمن ایستادگی کند با همکاری امریکا، طرح جدیدی را به راه انداخت تا یمن به 6 منطقه فدرال تبدیل شود. در چنین فضایی اعتراضات مردم گستردهتر میشود به نحوی که در نهایت رئیس جمهور وقت با انصارالله وارد توافق میشود.
عمادی گفت: پس از گذشت چنین جریانی و اینکه عربستان سعودی نتوانست سیاست خود را در یمن پیگیری کند، مدتها بود به دنبال فرصتی برای مذاکره بودند. سعودیها گمان میکردند که انصارالله یمن هرآنچه را که ایران میگوید، تبعیت خواهد کرد علی رغم اینکه ایران بارها اعلام کرده بود که در کنار روابط نزدیک با یمنیها اما سیاستهای خود را بر این کشور تحمیل نخواهد کرد.
وی خاطرنشان کرد: سیاست امروزه عربستان مبنی بر این است که هزینههای سیاست خارجی خود را کاهش دهد و ابتدا با قطر و ترکیه و پس از آن با ایران و سپس با یمن وارد مذاکره میشود زیرا به ثبات منطقه به شدت نیاز دارد.
در میز بین الملل نیز به موضوع عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای با حضور مهدی کیایی، کارشناس مسائل بینالملل به عنوان مهمان برنامه پرداخته شد.
وی در این خصوص گفت: عضویت در چنین سازمانی از آن جهت حائز اهمیت است که مرکز ثقل قدرت از غرب به شرق در حال گذار است و عضویت ایران در چنین سازمان آسیایی در این مقطع اهمیت ویژه پیدا میکند. از سوی دیگر منطقهگرایی روز به روز در حال افزایش است و کشورها تمایل جدی به عضویت در سازمانهای منطقهای دارند.
کیایی افزود: یکی از تلاشهایی که توسط کشورهای غربی صورت گرفته است این بوده که ایران در یک انزوای سیاسی قرار بگیرد و چنین عضویتی میتواند به شکست کشاندن این تلاشها منجر شود.
این کارشناس بینالملل گفت: سازمان همکاری شانگهای مبنایی امنیتی – اقتصادی دارد و حضور در چنین سازمانی کشورها را کمک میکند تا از ظرفیتهای کشورهای عضو و چنین جمعی بتوانند استفاده کنند. حضور در این سازمان مساوی است با موافقت با هشت کشور عضو در زمینههای متعدد که بصورت خودکار صورت میگیرد امری که اگر قرار بود به تنهایی انجام شود مدت زمان بسیار زیادی را میطلبید.